![](images/menu/doubt_but.png)
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه محرم
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه صفر
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه ربیع الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الأول
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه جمادی الثانی
-
مناسبتها، وقایع و اعمال ماه رجب
-
سایت قرآنی تنـــــزیل
-
سایت مقام معظم رهبری
-
سایت آیت الله مکارم شیرازی
-
سایت آیت الله نوری همدانی
-
سایت آیت الله فاضل لنکرانی
-
سایت آیت الله سیستانی
![](images/menu/software_but.png)
![]() مدح و وفات امام خمینی رحمة الله علیه
ای آفـتـابی که زمیـن شد مـدفـن تو هفت آسمان راه است تا فهـمیدن تو هفت آسمان راه است تا درک نگاهت راه است تا مفـهـوم چشم روشن تو از تو چه باید گفت ای روح خدایی از تو چه... وقتی محو شد در "او" "من" تو قلبی جوان در سینۀ تو در تپش بود حس کرد این را سالها پـیراهن تو دل را به اوج آسمانها بُرد روحت روحت نشد هرگز زمینگـیر تن تو در راه تو ای آفـتـاب سبـز مـانـدیـم در سـایـۀ مـاهـیـم بعـد از رفـتن تو
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
از دلِ تـنگِ گـنهکـار، برآرم آهـی تا که کـوه گـنهم را بخری با کاهی خوب دانم که بُوَد سفرۀ جودِ تو وسیع که گـدایی بِنِـشـیـند، به کـنار شاهی
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مدح و مناجات با امام زمان عج الله تعالی فرجه
اين روزها ديگر كسی ياد شما نيست ديگـر كـسی با نـامهـايت آشـنا نـيست مثـل گـذشـته نيست ديگـر كـارهـامان شبهای جمعه روی لبهامان دعا نيست حـق با شما بـوده اگر خـيـمـه نـشيـنی اين جا ميان ما برای تو كه جـا نيست تفریح بعضیها مهم تر از نماز است يك عدهای هم كارشان غير از ريا نيست ديگر گـذشت آن هـفـتههای جـمكرانی ديگر سه شنبههای هفته با صفا نيست در بند نفس خود گرفتاريم از بس ... كه لحظههامان از گرفتاری جدا نيست بیچـارگی یعنی همین روزی بفهمیم!! در دفـتر چـشم انـتظاران نام ما نیست چیزی که از ما دیدهای تو بیوفائیست چیزی که ما دیـدیم از تو مهربانـیست اصلاً چه کاری بهتر از روضه گرفتن؟ حالا که روزی گـدایان کـربلا نیست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند و روضۀ سیدالشهدا علیه السلام
با نامهای سیاه و وجـودی پُـر از گناه بـر درگـه خــدای خـود آوردهام پــنـاه خالیتر از همیشه و عاصیتر از همه رو کردهام به سوی تو، هرچند روسیاه من را بخر که نرخ خودم را شکستهام چوب حراج بر تن من خورده با گناه روزی که هر که با عملی میرسد به تو من در بساط خویش چه دارم به غیر آه من خواب ماندم و ثمرم سوخت ای خدا یک قرص نان بده؛ ثمرم را خودت بخواه یک قرص نان که فاطمه میپخت کافی است خـلـقی به کـوله بـار بگـیـرند زادِ راه مهر عـلی و آل عـلـی تـوشۀ من است حُبُّ الحسین، روضۀ او، اشک گاه گاه با یال خون گرفـته و با زین واژگـون از قتلگه برون شده اینگونه اسب شاه پـای بـرهـنـه عـمـۀ سـادات مـیدویـد پـای بـرهـنه، عـمـۀ سـادات، قـتـلـگاه ای شمر، خوب دور و برت را نگاه کن خنجـر نکش که مادرمان میکند نگاه
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
دستی که بالا آمده کارش گداییست کـار تو آیا با گـدا بـیاعـتـناییست؟ تـو بـینــیـاز بـینــیـاز بـینــیـازی این اشکهـا دار و نـدار بیـنواییست خیلی غریبم با تو، خیلی دورم از تو برگشتهام... دیگر زمان آشناییست آنقدر میبخشی که دیگر شک ندارم با نا امیدی توبه کردن بیخداییست هی قـول دادم تـوبههـایم توبه باشند بس که صبوری، عادت من بیوفاییست تاریکی قـلـبم دو چـشـمم را گـرفـته ای نور بیپایان که یادت روشناییست باید تو را با هر نفـس دید و پرستید من دیدمت دیدم، خدای من خداییست... دوزخ نشینم کن ولی رو بر نگردان چون سوختن آسان تر از درد جداییست وقتی تمام خواهشم بخـشیدن توست بیشک«غلط کردم» شروع هر دعاییست این دست را خالی به سینه برنگردان دستی که بـالا آمده دست گداییست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی و روضۀ سیدالشهدا علیه السلام
دوبـاره آمـدهام، گرچه دیـر برگشتم ولی ز شرم گنه سر به زیـر برگشتم به صد امید به سوی تو روی آوردم به سوی خـانۀ نعـم الامـیر برگـشتم شدم ذلـیل گـنـاهم، خـودم پـشیـمانـم ببین شکسته و زار و حقیر برگشتم گرفت دست مرا دست مهربانی تو به دستگـیـری تو یا مجـیـر برگشتم ز باب لطف تو رفتم ولی غلط کردم پُر از گـناه صغـیر و کـبیر برگـشتم گناه بال و پرم را شکسته مولا جان شدم دوباره زمین گیر، پیر برگشتم اگرچه پیش تو احساس فقر بیمعناست ولی دوباره به سویت فقـیر برگشتم عطش دوباره لبم را ترک ترک کرده به حرمت لب مثل کویر... برگشتم به یاد خواهر غمدیدهای که میفرمود ببین بـرادر زینب چه پیـر برگـشتم به کوفه شهر علی بعد بیست سال حسین به لطف حرملهها من اسیر برگشتم ولی بـرادر زینب همیـنکه فـهـمیدم کفن شده است تنت با حصیر، برگشتم
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه
دلـتـنـگ روی ماه تو هـستـیم، مـاه ما چـشمان خـیس وقت سحـرها گـواه ما معـلوم میشود که دلت را شکـستهایم از بس که بیاثـر شده این سـوز آه ما نگـذشتهایم محض رضای تو از گـناه بـگـذر عـزیـز فـاطـمـه از اشتـبـاه ما یارانتان که سیصد و اندی نشد، ببخش محـبـوس شد میـان معـاصی سـپاه ما در زیر نـور ماه، کجا خیمه میزنی؟ تـنها پناه عـالـمـیـان...، تکـیـه گـاه مـا بیچاره آن که مثل شما اهل گریه نیست حال بکا و روضه و غم شد سلاح ما یک قطره اشک در غم جدّ تو کوه ساخت از ایـن عـبـادت کـم و هـم قـدِّ کـاه مـا دلخوش به روضههای عموییم تا مگر بـر روی دلـربـای تـو افـتـد نـگـاه مـا میگفت دختری که شرر داشت دامنش نا امن شد پس از تو عمو خیمه گاه ما
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با خداوند
دوبـاره شـنـیـدی تـو آهـم خـدا نـدیـده گــرفـتـی گـنـاهـم خــدا تو با پرده پـوشیِ من خواستی نـبـیـنـد کـسی روسـیـاهـم خـدا چنان از درِ دوسـتی خـوانـدیم که انـگـار من بـیگـنـاهـم خدا
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی و روضۀ سیدالشهدا علیه السلام
در خـشکـسالیام به گـلسـتان رسیدهام قحـطی زده به رحمت باران رسیدهام عمری ست غـرق لـذت مستانه بودهام امشب ببین که زار و پشیمان رسیدهام در را به روی بندۀ خود وا نمیکنی؟ حالا که سر به زیر و پریشان رسیدهام مانند طفـل گـمشدهای هستم ای حبیب در پشت خانه خسته و گریان رسیدهام آب از سرم گذشته و خشکیده چشمهام دست مـرا بـگـیـر به پـایـان رسیـدهام آغـوش باز و گـرم تو باعث شده اگر تا کـویت ای کـریـم شـتـابـان رسیدهام از بنـدگی و ذکـر و دعـا دور بـودهام با لـطـف اهـل بیت به قـرآن رسیـدهام حالم اگر بد است ولی شکر حق که در مـاه بـکـاء بـر شـه عـریـان رسـیـدهام دل مُردهام اگرچه، ولی خوب میشوم تـازه به روضۀ شه عـطشان رسیدهام این تـشنگـی کجا و لب تـشنـۀ حـسین آیا به درک روضـۀ جـانـان رسیدهام؟ خواهر دوید سوی برادر به ناله گفت: تا قـتـلگـاه زخـمی و بیجـان رسیدهام ای صید دست و پا زده در خون بلند شو من را ببین که پـاره گـریبان رسیدهام
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی و روضۀ سیدالشهدا علیه السلام
(روضه) دارم من و افطار لبم نان حسین رزق مـاه رمضانم همه احسان حسین پیش از افطار شنیدم پدرم تشنه که بود زیر لب گفت فدای لب عطشان حسین مادرم اشک فشان آب به کامم میریخت تا که من هم بشوم بیسر و سامان حسین به گمانم که شود چـادر زهـرا سپرش هر کسی گریه کند بر تن عریان حسین این شنیدم به جنان خنده کنان پای نهد هر که در روضه شود مضطر و نالان حسین هرچه فخر است در عالم همه از مکتب اوست هـمه از کـربـبلا باشد و مـیدان حسین جان اگر هست به تن هدیۀ جانیست که داد همۀ هستی من زاده شد از جان حسین تاج عزّت به سرم بست ز اشک غم خود اینچنین شد که شدم تابع فرمان حسین گفت با عزٌت خود خو کن و ذلت مپذیر با چنین کار نشـستم سر پیـمان حسین روزه را روضه نوشتم به غلط تا شاید بنـویـسـند مرا خـادم و گـریـان حسین
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با خداوند
دارم به دست لطفت چشم رجا دوباره تا آسـمان رسیده، دست دعـا دوباره کوشید تا بـمانـد در ابـتلاء عـشقـت هرکس به غمزۀ تو شد مبتلا دوباره
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه
چه شود فرصت دیدار به ما هم بدهند فیض هم صحـبتی یـار به ما هم بدهند آنقَـدَر بر در این خـانـه گـدا میمـانیم لـقـبِ نـوکـرِ دربـار به مـا هم بـدهـنـد هرکسی طالب وصل است بلا میبیند محـنت دوری دلـدار به ما هـم بـدهـند خوابمان بُـرده و داریم امید آخـرِ کار چشم روشن؛ دل بیدار به ما هم بدهند وسع ما نیست خریداری یوسف ایکاش پـای رفـتن سرِ بـازار به ما هم بدهـند همۀ حاجت ما هست در این مـاه خـدا حال خوش لحظۀ افطار به ماهم بدهند
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با سیدالشهدا علیه السلام
ای راز سـر به مُـهـر دلِ بـیقـرارهـا ای حـرف آخــر هـمـۀ سـر بـه دارهـا از آن زمان که جبر در عالم نبود، بود در اخـتــیـار تــو دلِ بــیاخـتـیــارهـا گُـلبرگ های لاله بسی سُـرخ تر شدند وقـتی وزید عـطـرِ تو در لالـه زارها تا کـشـتی نجـاتْ تـو، تـا نـاخُـدا تـویی عـرشِ خُـداست مَقصدِ کشتی سوارها ای کُهنه کارِ گریه شناسی به لطف تو قـیمـت گرفـته گـریـۀ مـا تـازه کـارها در شرمساری از تو همین بس که خُشک بود آن جا که داشتـیم ز چَـشـمْ، انـتـظارها شُکر خُـدا که در اثـر گرمی هواسـت اســم تو، گــاه روی لـبِ روزه دارها آقـا و گـرنه هـیـچ کـسی نیست یـادِ تو در این هوای گرم به جُز ریگ زارها چون غرقِ زخم بودی و در آن هوای داغ صورت گذاشتی به روی ریگ های داغ
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات حلول ماه مبارک رمضان و برکات آن
خبر آمد رمضان است خـدا، میبخشد بیکم و کاست و بیچون و چرا میبخشد معصیت کارتـرین بـاشی اگر با تـوبه وسـط بـزم منـاجـات و دعـا میبخـشد قطرهای اشک ز چشمت بچکد میبینی که چه آرامشی این حال بکا میبخشد تیر شیطان به دلت کرده اثر غصه نخور که خـداونـد طـبـیـبـانـه دوا مـیبخـشد سفـره داری خـدا فـرق عجـیـبی دارد میهمان را عوض آب و غذا، میبخشد آن قـدر بخـشـش او وسع زیادی دارد که دراین ماه بخواهد همه را میبخشد دید اعمال بـد و زشت مرا هیچ نگفت او کریم است و کریمانه خطا میبخشد حاجتت را تو بگو چونکه اجابت با اوست عاشقان را سفـر کـرب و بلا میبخشد تـه گـودال تـجـلّـی کـرامت شـده است شاه بر قـاتـل خود نیـز عـبا میبخـشد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
دامنـم آلـوده شد گرچه ز دنـیا دوستى جان به قربانت كه بخشیدى مرا با دوستى نا سپاسم، نا پـسندم، نا رفـیـقم، یا رفـیـق از تو امّا من ندیـدم چـیزى اِلّا دوستى میتوانستى بسوزانى، نسوزاندى مرا اى فداى مهربانیات كه حـقّـا دوستى در جوابت یا لجاجت كردهام یا سركشى در جوابم یا محبّت میكـنى یا دوستى یا زمین گیرند مردم یا زمینم میزنند تو بلندم میكنى، یا رب تو ما را دوستى واقعاً ناراحت از قهـر و عِتابت نیستم میشود محكمتر اصلاً بعدِ دعوا، دوستى رو به قبله سجده آوردم، نجف لبّیك گفت حق پرستى بس خلاصه شد به مولا دوستى وصف مجنون بودن من را بپرس از فاطمه در میان قوم مشهورم به لیـلا دوستى دوستانت گر شهـیدان حـریم زینب اند فـاصله داریـم ما بـیچـارهها تا دوستى از گناهت كم نكردى، كربلایت دیر شد اى دلى كه ادّعـا دارى كه آقـا دوستى میشود فهمید از بابُ الحسینِ محشرت بیشتر از دیگران با سینه زنها دوستى از بُـنَىَّ گفـتن زهرا دلِ گودال ریخت تا قیامت تر شده هر چشمِ زهرا دوستى
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() غزل مناجاتی با خداوند
ما بین خوبانت به بدها هم نظر کن یکـبـار هم از کـوچه اینهـا گذر کن خـیـلی گـناه آوردهام اینجـا بـبخـشی شام مرا با نـور آمـرزش سحـر کن من بـند بنـدم با گـنـاهـان انـس دارد آتش بزن! جـسم مرا زیر و زبَر کن هر تیر را شیطان بسمت قلبم انداخت یا نـور و یا قـدوس هایم را سپـر کن بیگریه میمیرم تو را حق سه ساله سهـمـیه چـشمان من را بیـشـتر کن این بنده سرکش به تو امیدوار است خیلی بدم اما تو با من خوب سر کن هر بار رفتم کـربلا لطف حسن بود یا مجتبی! ما را تو راهـیِ سفـر کن هر موقعی امضا زدی شش گوشهام را در روضۀ زینب گدایت را خبر کن
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با خداوند
رسیدم مرا غـرق احسان کنی جـهـان مـرا نـور بـاران کـنی الــهـی و ربـّی و یــا ســیـّـدی لبم را به نامت غزل خوان کنی الـهـی اعـوذ به وجـه الکـریـم بـه مـهـمـانـیـت بـینــوا آمــدم پـریـشان و بـیدست و پا آمدم من از سمت تنهاییام میرسم به یـا ربـنـای شـب مـرتـضـی در این ماه عاشق ترم کن خدا لب تشنه از دشـنه سیـراب شد
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با خداوند
هر چند که در زندگیم رنگ خدا نیست اما به لـبم سوی خـدا غیر دعـا نیست آنکس که بود اهـل بکـا، میشود آزاد صد حیف که بر دیده و دل حال بکا نیست این روزۀ ما نیـست سپـر در بَرِ آتـش در روزۀ ما غیر دورنگی و ریا نیست در ماه کریمان دل من خوش به کریم است چون غیر کریمان که کسی فکر گدا نیست هـر چـنـد کـه آلـودهام امـا دم افــطـار در سیـنۀ من غـیر غـم کـربـبلا نیست گر روزه نگیرد ره روضه چه ثوابی بیروضه که خیری به دل روزۀ ما نیست با روضه خدا میخرد این بندۀ عاصی با روضه دل از حضرت ارباب جدا نیست ای شـمـر چرا بر تن ارباب نـشـسـتی بر سینۀ او جای تو ای بیسر و پا نیست
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات با خداوند و روضۀ سیدالشهدا علیه السلام
بایـد به التـماس گـدایان نـظـر کـنند آنانکه خاک را به دم خویش زر کنند امشب بناست با من آلـوده سر کـنند سرمـایۀ بـکـای مـرا بیـشـتـر کـنـند حـالا هـجـوم خـیـل گـدا را قـبـول کن یا رب بحـقّ فـاطـمـه ما را قـبـول کن از هرچه زشتی است خدا توبه میکنم از زنـدگی بـدون دعـا توبه مـیکـن از غیبت و دروغ و ریا توبه میکنم از دور بودن از شهـدا تـوبه میکـنم بد کردهام به حق خودم عـفـو کن مرا با قوم و خویش قهر شدم عفو کن مرا شبهای جمعه خیری و خیرات من چه شد یاسین برای شادی اموات من چه شد آن برکتی بود به اوقات من چه شد انس همیشگی به روایات من چه شد؟! از یـاد یـار غـفـلـت مـن اشـتـبـاه بـود با این و آن رفـاقـت مـن اشـتـبـاه بـود امشب تمام نغمه لبها علی عـلیست ذکری که نقش بسته بدنیا علی علیست حرزی که بسته شیعه به لب یا علی علیست زهرا نگاه کرده به هرجا علی علیست بابای ما علیست مسیحای ما علیست شکرخدا که مرجع اعلای ما علیست گفتم عـلی و از نجف آمد ندا حسین ای شیعه با علی تو بگو یکصدا حسین لـبیک یا غـریب و لـبیک یا حـسین صلّو علی رقیه و صلّو علی حسین یک یا رقـیـه بوده هـمـیـشه دوای من جـانـم فــدای دخــتـر اربـاب بـیکـفـن جانـم فـدای بـازوی شـلاق دیـدهاش جانم فـدای عـمۀ محـنت کـشـیدهاش جانم فدای موی به هر سو کشیدهاش آن قـد زیر چکمۀ دشمن خـمـیدهاش جـانـم فـدای دلهـرههـایـش بـرای شـاه وقـتی که بود غـلـغـلـهای بین قـتـلگـاه
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه
جدا از این برکات سحر شدن کافی است بیایی و بروی، بیخـبر شدن کافی است عـزیـز فـاطـمه تا کی به هر دری بـزنم بیا بیا که دگر در به در شدن کافی است ز نان شبهـه ببـین تحـبـس الـدُّعـا شـدهام دعای هر سحرم بیاثر شدن کافی است خودت به تـرک گـناهـان مرا بـده یاری که غصههای دلت بیشتر شدن کافی است چگـونه گـریه کـنم تا به من نگـاه کـنی؟ بس است، این همه دور از نظر شدن کافی است تو رحـم کن به دلی که فـقـط تو را دارد به من سری بزن، این خونجگر شدن کافی است
: امتیاز
|
![]() |
![]() |
![]() مناجات ماه رمضانی با خداوند
ز فرط معصیت آهم به سینه کاری نیست میان آیـنـهام نـقـشی از نگـاری نیست تمام مُلک جهان را بگرد و خوب ببین که رو سیاه تر از من گناه کاری نیست
: امتیاز
|